Narratorem powieści Dom zbrodni jest Charles, który przedstawia nam losy rodziny Leonides żyjącej w Krzywym Dworku, gdzie pośród stert książek i leków czai się morderca. Mimo że książka zaczyna się wyznaniem miłosnym, co może zniechęcić wielu czytelników, na zbrodnię nie trzeba długo czekać
Ofiarą staje się głowa rodziny, Arystedes Leonides. Scotland Yard podejrzewa otrucie, a główną podejrzaną staje się Brenda, młoda wdowa po Arystedesie, która w spadku powinna dostać fortunę, lecz gdy Charles na prośbę swojej wybranki bada tę sprawę, powoli poznaje rodzinę i dochodzi do wniosku, że tak naprawdę to każdy z jej członków byłby w stanie zabić…
Kto więc to zrobił? Kto jest mordercą? To pytanie zostaje z nami do końca książki, a odpowiedź na nie zdumiewa.
Czytając tę książkę, która niesamowicie wciąga, można poczuć grozę i tajemniczą aurę morderstwa. Moim zdaniem Dom zbrodni jest jednym z najlepszych dzieł Agathy Christie, która sama przyznała, iż pisanie tej książki sprawiło jej wielką przyjemność.
AUTORKA RECENZJI: Zuzanna Bryl
I nie było już nikogo to niesamowita książka autorstwa Agathy Christie. Opowiada historię dziesięciu kompletnie różnych osób. Każda z nich prowadzi zupełnie inne życie i posiada własną historię. W wyniku na pozór zwyczajnych i przypadkowych zdarzeń trafiają na tajemniczą wyspę zwaną Wyspą Żołnierzyków. Tam zaczynają się dziać dziwne i zaskakujące rzeczy - giną ludzie. Początkowo śmierci nie wzbudzają podejrzeń, jednak w końcu przestają wyglądać naturalnie. Okazuje się, że kluczowe znaczenie ma dla nich pewien wierszyk... Każdy z bohaterów będzie musiał zmierzyć się z demonami swojej własnej, niekiedy bardzo trudnej, przeszłości. Co jeśli nie ma dla nich ratunku?
Książka trzyma w napięciu już od pierwszych rozdziałów, a zakończenie należy do jednych z najmniej oczywistych. I nie było już nikogo to kryminał, jednak nie jest krwawy, więc może się spodobać nawet wrażliwym osobom.
Złodziejkę książek Markusa Zusaka pochłonąłem zaledwie w kilka wieczorów. To wzruszająca opowieść o miłości do książek tak wielkiej,
że nie mając innego wyboru trzeba je kraść, by móc czytać. Dzisiaj w dobie
wyraźnego spadku czytelnictwa, które zastąpił internet jest to niezrozumiałe.
Tak samo jak niezrozumiałe dla nas mogą się wydawać tamte odległe czasy drugiej
wojny światowej, w których toczy się akcja książki. Sam autor wojny nie przeżył,
więc tym bardziej zadziwiająco przekonująco oddał okropność tych czasów
widzianych oczami nastoletniej, niemieckiej dziewczynki.
Tytułowa Złodziejka i jej brat zostają oddani przez matkę pod
opiekę obcych ludzi z powodu biedy i troski o ich bezpieczeństwo. Jeszcze w
czasie podróży do nowego domu w tragicznych okolicznościach dziewczynka kradnie
swoją pierwszą książkę. Nie potrafi czytać, ale szybko się uczy dzięki swojemu ukochanemu
opiekunowi. Książki stają się lekiem na odwiedzające ją conocne koszmary i
sposobem na radzenie sobie w okrutnej rzeczywistości. Pomagają przeżyć, ale
też zdobyć przyjaciół i to czasem tam, gdzie wydawałoby się, że nigdy ich nie
znajdzie. Zaskakujący jest również sam narrator. Nie zdradzę, kto nim jest. Sami
się przekonajcie. Powiem tylko, że moim zdaniem, bywa czasem bardziej ludzki od
ludzi...
Polecam tę książkę. Myślę, że tak jak ja nie będziecie
potrafili się od niej oderwać.
* Na blogu znajdziecie również recenzję filmu nakręconego na podstawie książki Markusa Zusaka, którą kilka lat temu napisała gimnazjalistka, KAROLINA ŁUCZAK.
O Iqbalu opowiada nam Fatima, szesnastoletnia wówczas dziewczyna, która kiedyś wraz z nim pracowała jako niewolnica w pakistańskiej tkalni w dywanów. Jest to opowieść bazująca na faktach. Iqbal to chłopak, który jako małe dziecko został sprzedany do niewoli, by spłacić długi rodziny.
Dzieci w podobnych sytuacjach pracowały za dolara dziennie, więc w takim tempie spłacałyby długi rodziców do końca życia. W tkalni dywanów dzieci były przez właściciela głodzone, a za najmniejsze przewinienia zamykane w ciemnym, zimnym kontenerze do połowy zasypanym piaskiem.
Iqbal motywuje dzieci do walki o swoje prawa. Mając zaledwie 11 lat, znalazł siłę, by się zbuntować. Ostatecznie udaje mu się zorganizować ucieczkę dzieci z tkalni, co doprowadza do zamknięcia fabryki. Dołącza do ruchu walczącego z niewolnictwem o nazwie Front Wyzwolenia Pracujących Dzieci. To on przyczynił się do uwolnienia setek innych małych niewolników, choć przyszło mu za to zapłacić najwyższą cenę. Ginie w zamachu, prawdopodobnie z rąk mafii dywanowej...
Ta książka bardzo mnie wzruszyła i uświadomiła mi problemy dzieci na świecie. Teraz wiem, jakie mam szczęście, że żyję w wolnym kraju, mam rodzinę i mogę chodzić do szkoły...
Na dzisiejszej lekcji przypomnisz i utrwalisz sobie najważniejsze informacje dotyczące CZĘŚCI ZDANIA.
2. PODRĘCZNIK, str. 346-347: Zapoznaj się z informacjami w swoim podręczniku oraz planszą poniżej.
3. ZADANIE DLA CIEBIE:
Pora sprawdzić teorię w praktyce. W tym celu kliknij w linki zamieszczone poniżej. Zapoznaj się z informacjami, które się tam znajdują, a następnie wykonaj zaproponowane przeze mnie ćwiczenia.
"Marzec 1943 r. Gestapo celnie uderza w warszawskie Szare Szeregi. W ręce Niemców wpada najpierw dowódca hufca praskiego Henryk Ostrowski „Heniek”, a po kilku dniach – dowódca hufca „Południe” Jan Bytnar „Rudy”.
Czy złapani i katowani w siedzibie gestapo przy Al. Szucha harcerscy konspiratorzy będą mieli szansę na przeżycie? Czy zostaną pozostawieni własnemu losowi?
Na pomoc aresztowanym ruszają koledzy i przyjaciele z Grup Szturmowych Szarych Szeregów z Tadeuszem Zawadzkim „Zośką”, Aleksym Dawidowskim „Alkiem” i Janem Rodowiczem „Anodą” na czele. Są gotowi poświęcić życie. Organizują akcję odbicia aresztowanych w biały dzień, w centrum miasta. To pierwsza tak poważna dywersja bojowa w stolicy, wymaga zgody dowództwa Kedywu Komendy Głównej AK. Czas ucieka – „Rudy” i „Heniek” mogą nie przeżyć następnego przesłuchania. W końcu 26 marca przychodzi rozkaz: „Trzaskać”...
2. NOTATKA W ZESZYCIE:
a) PAWIAK -więzienie śledcze gestapo, największe więzienie polityczne na terenie okupowanej Polski (nazwa pochodzi od ulicy Pawiej, przy której znajdowała się brama wjazdowa).
b) SZUCHA - w budynku przy al. Szucha 25 mieściła się siedziba hitlerowskiej policji bezpieczeństwa, a w podziemiach – więzienie śledcze gestapo, gdzie zwykle przesłuchiwano więźniów przywożonych z Pawiaka; dziś mieści się tam Mauzoleum Walki i Męczeństwa 1939–1945.
UWAGA!!!
Sprawdź, czy te pojęcia masz wyjaśnione w swoim zeszycie.
3. AKCJA POD ARSENAŁEM KROK PO KROKU:
Proponuję Ci teraz obejrzeć drugi film, który opowiada o tym, jak krok po kroku wyglądała akcja odbicia Rudego:
4. ZADANIE DLA CIEBIE:
"KAMIENIE NA SZANIEC", rozdział "POD ARSENAŁEM": Na podstawie lektury (rozdziału pt."POD ARSENAŁEM") oraz obejrzanych filmów
odpowiedz na poniższe pytania. Odpowiedzi zapisz w swoim zeszycie.
1. Kiedy aresztowano Rudego (podaj dzień/miesiąc/rok/godzinę)?
2. Jaki był powód jego aresztowania?
3. Kim był Heniek? 4. Kim był Wesoły i jakie było jego zadanie po aresztowaniu Rudego?
5. Dlaczego za pierwszym razem odwołano akcję odbicia Rudego?
6. Kiedy miała miejsce akcja pod Arsenalem (podaj dzień/miesiąc/rok)?
7. Kto dowodził tą akcją?
8. Jaki był przebieg oraz skutek akcji pod Arsenałem?
9. Podaj dokładną datę śmierci Alka i Rudego?
10. W jaki sposób została pomszczona śmierć Rudego?
POKOLENIE KOLUMBÓW - pokolenie młodych ludzi urodzonych ok.1920 roku (po odzyskaniu przez Polskę niepodległości), dla których okres wchodzenia w dorosłość przypadł na czasy II wojny światowej. To właśnie wojna była przeżyciem, które ukształtowało ich świadomość i tożsamość w największym stopniu.
Nazwa pochodzi od tytułu książki Romana Bratnego "Kolumbowie. Rocznik 20", która opowiada o losach młodych warszawiaków w czasie II wojny światowej - rówieśników Alka, Rudego i Zośki.
DLACZEGO KOLUMBOWIE?
To właśnie pokolenie urodzonych ok.1920 roku miało (niczym Kolumb) odkrywać rzeczywistość nowej, wyzwolonej po 123 latach, ojczyzny.
Ci młodzi ludzie dążyli do trudnego, niewiadomego celu brawurowo, odważnie, nieustępliwie, broniąc ideałów i wartości, w które wierzyli (jak historyczny Kolumb). Jednak ich młodość została gwałtownie przerwana przez wybuch II wojny światowej i konieczność stanięcia do walki w obronie Polski.
* Zapisz i zapamiętaj te informacje. Jeszcze do nich wrócimy, kiedy będziemy omawiać twórczość Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, który również należał do Pokolenia Kolumbów.
2. ZADANIE DLA CIEBIE:
a) Podaj daty ważnych wydarzeń w życiu bohaterów "Kamieni na szaniec":
- rok urodzenia:
- matura:
- śmierć:
b) Zastanów się, jakie wspólne doświadczenia mieli rówieśnicy bohaterów "Kamieni na szaniec".
Przykładowa notatka:
- wejście w dorosłość tuż przed wybuchem II wojny światowej\
- czynny udział w walce z okupantem
- konieczność odnalezienia się w świecie pełnym przemocy i okrucieństwa,
- śmierć w czasie wojny lub tuż po jej zakończeniu
3. WARTO PAMIĘTAĆ!!!
Bohaterowie "Kamieni na szaniec" określili swoje życie jako „wielką grę”. Wiedzieli, że składają swoje życie w ofierze dla przyszłych pokoleń.
Zdawali sobie sprawę, że wiele trzeba takich ofiar, aby wywalczyć wolność („kamienie rzucane na szaniec”). Byli dumni ze wszystkiego, co udało im się zrobić dla innych. Bohaterowie byli gotowi do wielu wyrzeczeń, poświęceń dla ojczyzny, złożyli dla niej ofiarę z własnego życia...
4. ZNACZENIE TYTUŁU:
- Tytuł „Kamienie na szaniec” nawiązywał do tytułu jaki zaproponował Tadeusz Zawadzki (Zośka): „Kamienie przez Boga rzucane na szaniec”.
Warto w tym miejscu przypomnieć sobie, w jakim stanie psychicznym był Zośka po śmierci przyjaciół. Ojciec podsunął mu pomysł spisania wspomnień o Rudym. Swoim wspomnieniom Zośka nadał właśnie tytuł "Kamienie rzucane na szaniec"
Nawiązywał on do fragmentu wiersza Juliusza Słowackiego pt.„Testament mój”:
„Lecz zaklinam — niech żywi nie tracą nadziei
I przed narodem niosą oświaty kaganiec;
A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei,
Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!...”
- Słowa z wiersza Juliusza Słowackiego wypowiada umierający Rudy. Zośka na prośbę przyjaciela recytuje ten wiersz. Utwór stanowi nie jako przesłanie do kolegów, by nie porzucali walki. W metaforyczny sposób opisuje życie młodych bohaterów, którzy ofiarowali się ojczyźnie. Cechowali się oni niezwykłą odwagą, pokonywali naturalny w tej sytuacji lęk, własne słabości – wszystko to dla dobra Polski. Swoją ofiarą budowali szaniec, który umacniał Polskę. Alek, Rudy i Zośka nie wahali się wypełniać przykazania Juliusza Słowackiego. Poszli do boju „jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec”.
- Słowa o tym, by „żywi nie tracili nadziei” są przesłaniem utworu Kamińskiego, aby każdy, kto walczy o dobro swojego kraju i szczerze go kocha, nigdy się nie poddawał. Dlatego tytuł utworu jest tak symboliczny - młodzi harcerze są, porównani do kamieni, z których można byłoby usypać obronny szaniec, czyli barykadę przed hitlerowskim najeźdźcą.
5. PODSUMOWANIE:
Na koniec lekcji proponuję Ciobejrzeć filmik, który umieściłam poniżej.
Dzięki niemu jeszcze lepiej usystematyzujesz i utrwalisz sobie swoją wiedzę związaną z lekturą:
2. "KAMIENIE NA SZANIEC" - wprowadzenie do lektury: - Autor "Kamieni na szaniec", Aleksander Kamiński, był jednym z organizatorów przedwojennego harcerstwa, a podczas okupacji - współtwórcą Szarych Szeregów (podziemnej organizacji harcerskiej).
- Książka Kamińskiego pokazuje bohaterstwo młodych uczestników walki konspiracyjnej, upamiętnia ich męstwo i poświęcenie dla ojczyzny; to hołd oddany warszawskim harcerzom (Alkowi, Rudemu i Zośce).
- W swojej książce, pisanej krótko po wydarzeniach po Arsenałem, Kamiński oparł się głównie na wspomnieniach Tadeusza Zawadzkiego (Zośki).
3. NOTATKA W ZESZYCIE: a) RODZAJ LITERACKI: epika
b) GATUNEK LITERACKI: literatura faktu
c) ELEMENTY ŚWIATA PRZEDSTAWIONEGO: - czas akcji: - miejsce akcji: - bohaterowie:
- wydarzenia:
d) LITERATURA FAKTU: literatura o charakterze dokumentalnym, przedstawia autentyczne postacie i wydarzenia. Celem powstania i publikowania tego rodzaju utworów jest przedstawienie wiarygodnej relacji, opartej na wydarzeniach, faktach i zebranych materiałach; brak w niej fikcji literackiej.
4. ZADANIE DLA CIEBIE:
Wypisz w swoim zeszycie elementy świadczące o tym, że „Kamienie na szaniec” są przykładem literatury faktu:
a) Autentyzm przestrzeni (np. nazwy miejscowości, ulic, miejsc, itp. )
b) Autentyzm postaci (np. ......) c) Nazwy organizacji bojowych i politycznych (np. .......) d) Autentyzm wydarzeń (np. ....)
